Conducts research and collects data on the global history of labour, workers, and labour relations

Ger Verrips 1928-2015

Ger Verrips (Amsterdam, 18 december 1928 - 31 augustus 2015) was journalist en schrijver van  romans, essays, hoorspelen en televisiespelen. Ook een geschiedenis van de CPN en biografieën van Albert Camus en Karel van het Reve staan op zijn naam. Zijn eerste essaybundel Vrees en Vrijheid (1990)  reflecteert op het werk van o.a. Simon Vestdijk, Jacques de Kadt, Arthur Koestler, Sören Kierkegaard, Robert Musil, Heinrich Böll, Sebastian Haffner, Ernst Jünger en de zwarte dichter Langston Hughes en anderen.
Zijn vroege literaire werk zou nu heel actueel zijn. Zorg dat je een gekkenbriefje krijgt (1973) vertelt over een jonge militair die tijdens het vervullen van zijn dienstplicht in Nederlands-Indië in de problemen komt. Hij belandt in een geestelijke crisis, waardoor hij moet verblijven in een militaire psychiatrische inrichting. Het boek werd in 1981 verfilmd door Olga Madsen met Esgo Heil en Porgy Franssen in de hoofdrollen. Ook zijn boek Vaders en zonen (1990) speelt zich af in het militaire milieu. Het boek draait om een voormalig beroepsmilitair die, nadat hij onder meer in Korea en Indonesië heeft gevochten, met veel vragen achterblijft.

Als historicus was Ger Verrips op zijn best als hij het milieu van toegewijde communisten en hun meelopers beschreef. Hij schreef een studie over de CPN: Dwars, duivels en dromend (1995) en een biografie over Karel van het Reve, Denkbeelden uit een dubbelleven (2004), waar de vele conflicten die Karel van het Reve met de kameraden had, worden weergegeven. Dat verbaast niet, want Ger Verrips kende dat milieu als geen ander. Zijn verslag bevat vele historische details over de zwalkende houding van progressieve intellectuelen. Hij was gefascineerd door de Duitse politicus Willi Brandt en heeft met het idee gespeeld ook daar een studie aan te wijden. Helaas is het daar niet meer van gekomen.

Ger Verrips was afkomstig uit een protestants-christelijk milieu. Voordat hij pedagogiek en economie ging studeren had Verrips een opleiding tot gymnastiekleraar gevolgd. In 1948 werd hij lid van de Partij van de Arbeid. In 1953 stapte hij over naar de CPN, waarvan hij tot 1975 lid bleef. Hij was onder meer van 1960 tot 1968 redacteur bij het communistische dagblad De Waarheid en van 1958 tot 1964 lid van het partijbestuur van de CPN. In 1975 maakte hij zich los van de CPN en trok hij zich ook terug uit de actieve politiek. In 1985 werd hij opnieuw lid van de PvdA. Hij is redacteur geweest van het maandblad Socialisme & Democratie en bestuurslid van de Vereniging van Letterkundigen. Hier was hij de eerste schrijver die deze functie vervulde. Hij entameerde een onderzoek naar de inkomenspositie van schrijvers.

Hij was een intensief gebruiker van de collecties van het IISG en heeft die ook verrijkt. Hij schonk zijn onderzoeksarchief over zijn CPN-boek aan het IISG en werd in 2001 Vriend van het IISG. Hij zat in het bestuur van de Vrienden tot 2010. Hij was een geweldige Vriend, vol belangstelling en altijd met enorme betrokkenheid. (Huub Sanders)

Lees ook:
'In memoriam Ger Verrips door Rob Hartmans, De Groene Amsterdammer 20 September 2015'
Ger Verrips (1928-2015), schrijver uit ‘de eeuw van uitersten’ door Wim Berkelaar

Bibliografie

Betalingsverkeer (1972)

Zorg dat je een gekkenbriefje krijgt (1973)

Nathalie (1974)

Een vrouw alleen (1975)

Op de grote stille heide (1976)

Witte gezichten (1976)

Met andere ogen (1979)

Berlijns blauw (1982)

Buigen of barsten (1982)

Het laatste voer hooi (1982)

De blauwe bruid (1983)

De wondere zoon (1985)

Het verloren huis (1988)

Vaders en zonen (1990)

Vrees en vrijheid (1990)

Goed dat er geen hiernamaals meer is (1994)

Dwars, duivels en dromend. De geschiedenis van de CPN 1938-1991 (1995)

Albert Camus. Een leven tegen de leugen (1997)

Mannen die niet deugden (1998)

Anders' dromen (2002)

Denkbeelden uit een dubbelleven. Biografie van Karel van het Reve (2004)